ΜΑΡΙΑ ΚΙ ΕΛΠΙΔΑ

Γράφει η Αγγελική Τσουκαλά, Υπεύθυνη Τομέα Γυναικών "Ελπίδα για την Δημοκρατία"

Τι ήταν αυτό, που έκανε τον κόσμο να ακολουθήσει την Μαρία Καρυστιανού στο πολιτικό της εγχείρημα; Η απάντηση στο ερώτημα είναι προεξαρχόντως μία: η ίδια η Μαρία.

Η Μαρία μετά την τραγωδία των Τεμπών είπε φωναχτά αυτά, που όλοι εμείς σκεφτόμασταν και συζητούσαμε χαμηλόφωνα. Μία πολίτης, γυναίκα, άγνωστη στο ευρύ κοινό, όρθωσε το ανάστημα της απέναντι σε ένα σαρκοβόρο κράτος, που το εξόπλιζε μία ανάλγητη κι ακαταδίωκτη κυβέρνηση.

Η Μαρία είπε αυτά, που χίλιοι άνδρες μαζί δεν είπαν. Μπήκε στις λαβωμένες ψυχές των Ελλήνων. Έδειξε στους πολίτες, ότι μπορούν να διεκδικήσουν το δίκιο τους. Τους είπε με απλά λόγια, ότι πρέπει να υπάρχει δικαιοσύνη για όλους και πρέπει ο καθένας - όσο μικρός και να είναι - να μάχεται γι' αυτή. Είπε, ότι χωρίς δικαιοσύνη δεν υφίσταται δημοκρατία.

Η Μαρία, διαρκούντος του αγώνα της ως μάνας των Τεμπών, κατάλαβε, ότι ο μόνος τρόπος για να αποσυνθέσει αυτό το δυσώδες σύστημα εξουσίας είναι να το αντικαταστήσει. Έτσι γεννήθηκε η "Ελπίδα για την Δημοκρατία".

Το κίνημα είναι πρώτα η Μαρία κι έπεται ο προγραμματικός χάρτης αυτού. Θελκτικά προγράμματα έχουν όλα τα κόμματα, στους εφαρμοστές αυτών πάσχουν. Άλλωστε, σημαδεμένες και χρησιμοποιημένες τράπουλες είναι οι περισσότεροι αρχηγοί. Το νέο, το άφθαρτο, το αμόλυντο το φέρνει η Μαρία. 

Στην πολιτική κατρακύλα, που διαβιούμε, καιρός είναι να εμπιστευτούμε πρώτα το πρόσωπο και μετά τα χαρτιά. Οι ανατροπές στην πολιτική σκηνή - παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα - πάντα βασίζονταν στο συναίσθημα και στην έκρηξη αυτού. Η ώρα των πολιτών έρχεται...