Αποδόμηση του Μπελογιάννη

 Γράφει ο Γιώργος Στάμος, 

Το Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 1944, άρχισε η σφαγή των αιχμαλώτων του Μελιγαλά από την Κόκκινη Αγέλη του ΚΚΕ/ΕΑΜ/ΕΛΑΣ. Οι εκτελέσεις δεν εγιναν μόνο στην Πηγάδα αλλά και στις γύρω πόλεις και χωριά.

Το «Σχέδιο Λίμνες», για την διχοτόμηση της Ελλάδος σε Νότια και Βόρεια - η οποία δεν θα ήταν Ελλάδα.

Μια απ’ τις πιο σκοτεινές σελίδες της Ιστορίας της -ενιαίας μέχρι το 1968- αριστεράς στην Ελλάδα, ήταν το περιβόητο «Σχέδιο Λίμνες, το οποίο εγκρίθηκε από την 3η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, που έγινε στις Πρέσπες (γι’ αυτό το σχέδιο έχει την ονομασία «Λίμνες»), στις 11-12 Σεπτεμβρίου 1947. Το στρατιωτικό σκέλος του σχεδίου προέβλεπε τον τριπλασιασμό των δυνάμεων του ΔΣΕ, μέχρι την άνοιξη του 1948, για να καταστεί δυνατή η εφαρμογή στην πράξη του πολιτικού σκέλους του σχεδίου, που ήταν η διχοτόμηση της Ελλάδος σε Νότια και Βόρεια, με πρωτεύουσα την Θεσσαλονίκη και σύνορα στον Όλυμπο, κατά τα πρότυπα της διχοτόμησης της Γερμανίας σε Δυτική και Ανατολική και της Κορέας, σε Νότια και Βόρεια.

Νοέμβριος 1944: Συμφωνία ☭ ΚΚΕ - Τίτο για την παράδοση της Μακεδονίας μας!

Τέτοιες μέρες του 1944, τριμελής αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, αποτελούμενη από τους Ανδρέα Τζήμα, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Στέργιο Αναστασιάδη, μέλος του Π.Γ. του ΚΚΕ και Λευτέρη Ματσούκα, στέλεχος του ΚΚΕ, είχε μια κρίσιμη συνάντηση με τον Τίτο, που κατέληξε σε συμφωνία για το μέλλον της Μακεδονίας μας. Ας δούμε υπό ποιες συνθήκες έγινε η συνάντηση... Η Ελλάδα είχε μόλις απελευθερωθεί από τα στρατεύματα κατοχής και το ΚΚΕ, μέσω του ΕΑΜ, συμμετείχε στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Από την άλλη πλευρά, ο Τίτο είχε δημιουργήσει από τις 2 Αυγούστου 1944, την “Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας” (το σημερινό κρατίδιο των Σκοπίων), που θα εντασσόταν στην ενιαία Γιουγκοσλαβία. Οι προθέσεις του Τίτο, για ενσωμάτωση της “Μακεδονίας του Αιγαίου” και της “Μακεδονίας του Πιρίν” (που ανήκε στην Βουλγαρία), στην δική του “Μακεδονία” και δι’ αυτής στην Γιουγκοσλαβία, είχαν καταστεί σαφείς από δημόσιες δηλώσεις του στενού του συνεργάτη, Σβετοζάρ Βουκμάνοβιτς (γνωστού με το ψευδώνυμο “Τέμπο”), που είχε “χρεωθεί” το θέμα: 

Κι αν έπεσε ο Γράμμος, προδότες παρέμειναν

Γράφει ο Πέτρος Ι. Νικολού,

«Στα θολά νερά, πνίγονται αυτοί που τα θολώνουν»

Γράφει η Μαρία Ι. Γιαλαμά,

Το παππατζίδικο ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς.

Γράφει η Ιωάννα Καραδήμα,

Ανεξάρτητη Περιφερειακή Σύμβουλος Αττικής,

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΩΝ...

 Γράφει ο Γιάννης Μαραγκούλης,

Η σύγκρουση που συγκλόνισε την Αθήνα μεταξύ της 4ης Δεκεμβρίου του 1944 και της 11ης Ιανουαρίου 1945 αποτέλεσε σταθμό στην ιστορία της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής,που κόστισε την ζωή σε χιλιάδες ενόπλους και αμάχους και αποτέλεσε την επιτομή του διαιρετικού παρελθόντος.

“Για τους Σπαρτιάτες, Είλωτες. Και για τους Είλωτες, Σπαρτιάτες…”

Άρθρο του Χρύσανθου Λαζαρίδη

17 Νοεμβρίου 2012 στο Antinews

Όλες οι αντιδρ

Ακούω διάφορους σήμερα να βρίζουν τη λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου». Ανήκω – θέλοντας και μη – σε εκείνη της γενιά. Μιλάω σπάνια για τα γεγονότα εκείνα, κι όταν το κάνω αμφισβητώ όλους τους μύθους που επικράτησαν έκτοτε. Κυρίως για το ρόλο που διαδραμάτισε η τότε Αριστερά… Αυτή η αμφισβήτηση εκ μέρους μου εκφράζεται δημόσια και γίνεται από τότε, όταν δεν ήταν εύκολο να ειπωθούν, να γραφούν ή να ακουστούν, πράγματα που τώρα τα λένε πολλοί. Και κάποιοι, μάλιστα, καθ’ υπερβολήν…

ΑΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ & ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΒΟΥΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΤΥΣΤΟ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟ “ΨΗΦΙΣΜΑ”

 Γράφει ο Μάνος Χατζηδάκης, Πρόεδρος του Δ.Σ. ΕΠΟΚ

ΚΚΕ και Παράνομη αφισσοκόληση

Tο ΚΚΕ για να πείσει και να υπάρχει ώστε να ταΐζει με χρυσά κουτάλια και να βολεύει με πληρωμένη αεργία τους «αγωνιστές» ελίτ μισθοφόρους του, συνδικαλιστές και όργανα σε όλο το Δημόσιο, στήνει ολόκληρα σκηνικά.

Για να προσελκύσει κόσμο για να ακούσει την 100 χρόνων κασέτα της κομμουνιστικής ιδεολογίας, στήνει 2 φορές τον χρόνο διήμερα ή τριήμερα Φεστιβάλ ( κάτι που μόνο προεκλογικά επιτρέπεται σε άλλα κόμματα) σε όλη τη χώρα, σε ανοιχτούς χώρους, πλατείες και κυρίως στρατόπεδα, που μάλιστα τα διεκδικεί ( όπως κατουρούν τα σκυλιά τον χώρο τους) για να δοθούν στο λαό ( τον δικό του λαό εννοείται, όλοι οι υπόλοιποι είναι φασίστες) και να μη δοθούν σε επιχειρηματίες ( που ως γνωστό είναι όργανα του Διαβόλου και ζητούν κέρδος, δηλαδή το αίμα του εργάτη).

Αλλά δεν αρκούν τα πανηγύρια, οι ομιλίες, οι συναυλίες, τα κοψίδια που υπόσχεται.

Οι Θεολόγοι της χώρας ζητούν την άμεση αποκατάσταση των υγειονομικών του ΕΣΥ

 

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ) ενώνει τη φωνή της με όλους του Έλληνες, που με αισθήματα αλληλεγγύης, τονίζουν την ανάγκη δικαίωσης και αποκατάστασης των υγειονομικών του ΕΣΥ.

Λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες σκληρές και ανερμήνευτες δηλώσεις του αρμόδιου Υπουργού Υγείας, στις οποίες, αφενός, διακρίνει κανείς στοιχεία εκδίκησης, αδικίας, διακρίσεων και έλλειψης κοινωνικού ενδιαφέροντος, έναντι των υγειονομικών του ΕΣΥ και, αφετέρου, δεν φαίνεται ότι λαμβάνονται υπόψη οι αποφάσεις και τα σχέδια των  άλλων ευρωπαϊκών χωρών, με τα οποία γίνεται σαφές ότι σε αυτές αίρονται, πλέον σταδιακά, τα περιοριστικά μέτρα λόγω Covid 19.

Απευθυνόμαστε στον ίδιο τον Αξιότιμο κ. Πρωθυπουργό, ζητώντας τη δική του προσωπική παρέμβαση, ως Κυβερνήτη μιας χώρας, η πλειονότητα των πολιτών της οποίας είναι ορθόδοξοι Χριστιανοί, που εμφορούνται από το φιλάνθρωπο πνεύμα της ορθόδοξης εκκλησιαστικής μας παραδόσεως, προκειμένου να αποκατασταθούν οι 8.000 υγειονομικοί, που εδώ και 8 περίπου μήνες βρίσκονται εκτός υπηρεσίας, κυριολεκτικά στον δρόμο και στην έσχατη ένδεια. Δεν είναι δυνατόν η ελληνική πολιτεία και ο ελληνικός λαός να καθίστανται αλληλέγγυοι σε κάθε κατατρεγμένο συνάνθρωπο μας, να συμπαρίστανται όπου αποδεδειγμένα υπάρχει ανάγκη (πχ ανθρωπιστική βοήθεια στην Ουκρανία) και ταυτόχρονα, να αποδέχονται και να εγκρίνουν την ηθική και οικονομική εξαθλίωση Ελλήνων, συμπολιτών μας.

Η ΕΣΣΔ προμήθευε με όπλα το ΚΚΕ κατά τον εμφύλιο

 

Αποχαρακτηρίστηκε έγγραφο στη Μόσχα που "δείχνει" ότι η ΕΣΣΔ προμήθευε με όπλα τους κομμουνιστές στην Ελλάδα ενώ η χώρα βρισκόταν σε εμφύλιο.

1922 - 2022: Ο ολέθριος ρόλος του ΚΚΕ στη δημιουργία και στη διατήρηση του μικρασιατικού τραύματος

 

Το μικρασιατικό τραύμα παραμένει ανοιχτό 

Εχει προηγηθεί το  κείμενο

Μιλώντας για το "μικρασιατικό τραύμα" εννοώ την ολέθρια πληγή που άνοιξε στον Ελληνισμό, το κατασκευασμένο αφήγημα περί "διαφοροποιήσεως" των μικρασιατών προσφύγων από το υπόλοιπο σώμα των Ελλήνων, που πλάσαραν στους ξεριζωμένους αδελφούς μας, οι κομμουνιστές, προκειμένου να προσεταιριστούν όλον εκείνο τον όγκο των απελπισμένων Ελλήνων, που είχαν καταφύγει στην γη των προγόνων τους το 1922, κυνηγημένοι από την Τουρκική θηριωδία.

Στην πραγματικότητα, το μεγαλυτερο έγκλημα των κομμουνιστών κατά του Ελληνικού έθνους, δεν ήταν ο συμμοριτοπόλεμος αλλά το ότι κατάφεραν να αποσπάσουν από το σώμα και την ιστορία του Γένους μας, ένα από τα πλεον σημαντικά τμήματα του - τον Ελληνισμό της γης της Ιωνίας - και να ενδοβάλλουν στο συλλογικό ασυνειδο των μικρασιατών προσφύγων και των απογόνων τους, το καταστροφικό αφήγημα, του "μικρασιάτη κατατρεγμενου πρόσφυγα", που νιώθει πολυ πιο κοντά στον αφροασιάτη λαθρέποικο, παρά στον όμαιμο, ομόγλωσσο και ομόθρησκο του Έλληνα!

Αναρχικοί, οι γνωστοί/άγνωστοι μπούφοι της κοινωνίας καταστρέφουν ξένη περιουσία νομίζοντας ότι ανήκει στον Ιερό Λόχο 2012!

 

Με έκπληξη διαβάζουμε σε ειδησιογραφικά site, ότι «Αντιεξουσιαστές «ισοπέδωσαν» το κάμπινγκ του «Ιερού Λόχου»»

Και όντως αποτελεί έκπληξη για εμάς καθώς οι ομάδες προεργασίας βρίσκονται ήδη στον χώρο όπου θα διεξαχθεί το 3ο Εθνικιστικό Διήμερο στην ευρύτερη περιοχή της Χαλκιδικής! 

Και φυσικά απολύτως τίποτε δεν «ισοπέδωσαν» ούτε τόλμησαν ποτέ να εμφανιστούν αναρχικοί, ούτε καν η «μυρωδιά» τους (γιατί ως γνωστό δεν τα πάνε πολύ καλά με το νερό και από την απλυσιά μυρίζουν!)

Ένα ακόμη "κατόρθωμα" των μπούφων αναρχικών που μας

Homo aplytous... Tα βασικά χαρακτηριστικά ενός άθεου Αριστεροφασίστα

 

σχόλιο Γ.Θ : Πίστεψε με, πρέπει να το διαβάσεις...

Ο homo aplytous πιθανόν να πρόκειται για κάποιο νέο είδος ανθρωποειδούς, το οποίο προέκυψε από κυτταρική μετάλλαξη του homo sapiens, στις τυφλές διαδικασίες της εξέλιξης των ειδών.

Ο εγκέφαλος του ανθρωπολογικού είδους homo aplytous, φαίνεται ότι αντί να συγκρίνει δεδομένα αφομοιώνει συνθήματα, τα οποία εν συνεχεία μεταφορτώνει στο κεντρικό νευρικό του σύστημα, ως εξαρτημένα ανακλαστικά.
Παραδείγματος χάριν: «βλέπεις Έλληνα Πατριώτη, είναι κακό» ή «βλέπεις λαθρό, είναι καλό» κ.ο.κ.

Κάπως έτσι δεν την πλήρωσε και ένας φαντάρος στο Μοναστηράκι, που περίμενε ο άνθρωπος να πάρει τον ηλεκτρικό?

Πως ήταν να είσαι παιδί στην ΕΣΣΔ

 

Της Katya Soldak (Forbes) / ΚΟ

Ήταν ένα κρύο και γκρίζο απόγευμα στις αρχές Νοεμβρίου του 1984, όταν εγώ, μια μαθήτρια της Α΄ Δημοτικού στο Χάρκοβο - μια πόλη που ήταν τότε Σοβιετική Ουκρανία – επέστρεφα σπίτι μετά το σχολείο με έντονη την αίσθηση ότι είμαι έτοιμη να κατακτήσω τον κόσμο. Μόλις πριν λίγο σε μια επίσημη τελετή την παραμονή της επετείου της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης, είχα γίνει δεκτή, μαζί με τους συμμαθητές μου, στην οργάνωση του "Μικρού Οκτωβριστή" (Октября́та) – την πύλη για όλους τους νέους, επίδοξους Σοβιετικούς κομμουνιστές.

Το ΚΚΕ ονoμάζει "Διάσωση" την αρπαγή παιδιών από τους γονείς τους.

 

Ο Κομμουνισμός δεν έχει Κορονοϊό

Αφιέρωμα: "Αντικομμουνιστικές" ταινίες (Β΄)

   1. “RED DAWN” («Κόκκινη Αυγή») – 1984, ΗΠΑ: Και ξαφνικά μέσα από το ασφαλές, οικείο περιβάλλον της τάξης ενός αμερικάνικου σχολείου, παρακολουθούμε αμέτρητα αλεξίπτωτα να πέφτουν από τον ουρανό μέσα στην καρδιά της - επί εποχής Ρήγκαν - Αμερικής. Και ναι, είναι αυτό που φοβόσασταν: κουμμούνια εισβολείς! Σοβιετικοί μαζί με Κουβανούς και Νικαραγουανούς συμμάχους τους εισβάλλουν στις ΗΠΑ και ο Γ΄ Παγκόσμιος

Αφιέρωμα: "Αντικομμουνιστικές" ταινίες (Α΄)

Διαβάσαμε ότι τα φετινά όσκαρ "βράβευσαν τον κομμουνισμό", με τη νοτιοκορεάτικη ταινία "Παράσιτα" του έχοντος "ταξική συνείδηση" Μπονγκ Τζουν Χο, αλλά και το "American Factory" της "φεμινίστριας" Τζούλια Ράιχαρτ, η οποία είχε κάνει κάποτε ντοκιμαντέρ για το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ (!) και είχε βραβευθεί. Αφορμής δοθείσης λοιπόν, ας κάνουμε ένα αφιέρωμα σε ταινίες που δεν ωραιοποίησαν τον κομμουνισμό (και για αυτό ελάχιστοι τις γνωρίζουν). Ας τις πούμε "αντικομμουνιστικές", αν και σίγουρα τις αδικούμε. Και αυτό γιατί κάποιες βασίζονται σε αληθινά γεγονότα και πρόσωπα (κυρίως οι πιο πρόσφατες), άλλες (πιο παλιές) στην μακρά περίοδο του "Ψυχρού Πολέμου" και κάποιες (ακόμα παλαιότερες) απλώς επένδυσαν στο κάποτε "αντικομμουνιστικό" κλίμα της εποχής. Κάποιες (αφελώς) προσπάθησαν να "προειδοποιήσουν" και κάποιες (αριστοτεχνικώς) πάσχισαν να "ισορροπήσουν". Κάποιες σοβαρές και κάποιες όχι. Ας τις πάρουμε χρονολογικά.