Γράφει η Μαρίνα Καλτσά Χατζοπούλου, Πρόεδρος Περιφερειακών Συμβουλίων και υποψήφια Βουλευτής Ά Θεσσαλονίκης με την ΑΣΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ
Η εικόνα μιας 92χρονης γυναίκας με αναπηρία 87%, μητέρας έξι παιδιών, να κινδυνεύει να πεταχτεί στον δρόμο από το σπίτι όπου ζει περισσότερα από 60 χρόνια, αποτελεί ντροπή για μια κοινωνία που θέλει να αποκαλείται ανθρώπινη και πολιτισμένη.
Στην Ηλιούπολη Θεσσαλονίκης, μια ηλικιωμένη γυναίκα βρέθηκε αντιμέτωπη με την έξωση, εξαιτίας ενός δανείου του 2009, το οποίο οδήγησε στον πλειστηριασμό της κατοικίας της το 2021. Ένα σπίτι που δεν είναι απλώς τέσσερις τοίχοι, αλλά ολόκληρη η ζωή της, οι αναμνήσεις της και η τελευταία της ασφάλεια.
Ποια κοινωνική δικαιοσύνη μπορεί να επικαλείται ένα κράτος όταν επιτρέπει σε μια υπερήλικη γυναίκα, με τόσο σοβαρή αναπηρία, να κινδυνεύει να χάσει το μοναδικό της καταφύγιο; Πού σταματά η οικονομική απαίτηση και πού αρχίζει η στοιχειώδης ανθρώπινη αξιοπρέπεια;
Η προσωρινή αποτροπή της έξωσης δεν οφείλεται στην ευαισθησία του συστήματος, αλλά στην αποφασιστική κινητοποίηση σωματείων και πολιτών. Ο κόσμος στάθηκε απέναντι στην αδικία και απέδειξε ότι η κοινωνική αλληλεγγύη παραμένει ζωντανή.
Όμως, η υπόθεση δεν τελειώνει με ένα προσωρινό «μπλόκο». Η προστασία της κατοικίας της 92χρονης πρέπει να είναι οριστική. Κανένας άνθρωπος δεν αξίζει να περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του με τον φόβο της έξωσης.
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν μπορεί να μπαίνει σε πλειστηριασμό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου