Γράφει η Μαρίνα Καλτσά Χατζοπούλου, Πρόεδρος Περιφερειακών Συμβουλίων και υποψήφια Βουλευτής Ά Θεσσαλονίκης με την ΑΣΠΙΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ
Το ΚΚΕ εμφανίζεται κάθετα αντίθετο σε κάθε μορφή περίφραξης δημόσιων χώρων και μνημείων, επικαλούμενο την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών και την προστασία της δημόσιας περιουσίας. Όταν, όμως, η συζήτηση φτάνει στον δικό του πολιτικό χώρο, οι επαναστατικές διακηρύξεις φαίνεται να περνούν σε δεύτερη μοίρα.
Το «Σπίτι του Λαού», στον Περισσό, περιβάλλεται από περίφραξη. Εκεί, πίσω από τα κάγκελα, οι νοσταλγοί του σταλινισμού εξακολουθούν να υμνούν ένα καθεστώς που συνέδεσε το όνομά του με διώξεις, φυλακίσεις και εκατομμύρια θύματα. Κι όμως, οι ευαίσθητες φωνές της Αριστεράς δεν βρίσκουν τίποτα να σχολιάσουν.
Η αντίφαση είναι προκλητική. Για τους άλλους απαιτούνται ανοιχτοί χώροι, διαφάνεια και ελεύθερη πρόσβαση. Για τον Περισσό, όμως, η περίφραξη μοιάζει απολύτως αποδεκτή. Η ιδεολογική συνέπεια εξαφανίζεται όταν συγκρούεται με τα συμφέροντα του κόμματος.
Το ΚΚΕ οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες με ποια κριτήρια καταδικάζει τις περιφράξεις και με ποια τις αποδέχεται. Η πολιτική δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η υποκρισία δεν αποτελεί επαναστατική αρετή. Είναι η πιο ξεκάθαρη ομολογία πολιτικής αναξιοπιστίας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου