Αγγελική Τσουκαλά: Γιατί με την Μαρία

Γράφει η Αγγελική Τσουκαλά, 

πρώην δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω, 

  Μια γυναίκα καθημερινή, μια από μας, σηκώθηκε κι έβγαλε κραυγή. Σαν μια μάνα, που έχασε το παιδί της στον πόλεμο. Γιατί σε πόλεμο είμαστε, εάν το έχουμε καταλάβει.

  Είμαστε απέναντι σε μια κυβέρνηση, που μοιράζει το χρήμα στους λίγους και το παίρνει από τους πολλούς. Απέναντι σ' έναν Πρωθυπουργό με κράτος λάφυρο και τσιφλίκι μαζί. Απέναντι σε θεσμούς διάτρητους κι υπόδουλους στη θέληση του ενός. Απέναντι στα τρένα, στις Τράπεζες, στα φαντς, στην ΑΑΔΕ, στον ΕΦΚΑ, στα σούπερ μάρκετς, στους παρόχους ενέργειας. 

  Μια γυναίκα, που την κραυγή την έκανε φωνή κι έβγαλε εκατομμύρια στο δρόμο, που ξεγύμνωσε αυτόν, τον έναν και την παρέα του στην Ευρώπη, που αγωνίζεται (ως μη ώφειλε) για τον αυτοσκοπό της δημοκρατίας, την δικαιοσύνη. 

  Μια γυναίκα, που θέλει τους θεσμούς μας πίσω, που έχει όραμα μία κοινωνία πολιτών με συμμετοχή και συνδιαμόρφωση στις αποφάσεις, που θέλει να μοιράσει ίσες ευκαιρίες σ' όλους, που νοιάζεται μυστικά για τα νιάτα (που η ίδια έχασε) που δουλεύει για μια Ελλάδα οικονομικά βιώσιμη. 

  Μια γυναίκα, που παλεύει και πολεμά το αδιανόητο, που στο πρόσωπο της καθρεφτίζεται η αξιοπρέπεια κι η συνείδηση του καθενός μας. 

  Αυτήν, την Μαρία, θα την αφήσουμε μόνη; Θα σηκώσουμε μανίκια να της δώσουμε ένα χέρι; Γυναίκες, μανάδες, άντρες με λόγο τιμής θα σταθούμε δίπλα της, συνοδοί και δορυφόροι;