«....Άν καί εγνώριζα καλά το πόσο σοβαρό και πελώριο ήταν το θέμα τού βιβλίου μου « ό Οικουμενισμός χωρίς μάσκα», στήν Α΄ έκδοση, έν τούτοις ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα είχε τόση απήχηση και ότι θα σημείωνε ρεκόρ κυκλοφορίας μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα…
Σε χρονική διάρκεια τριών μόλις μηνών οί χιλιάδες των αντιτύπων εξαντλήθηκαν, και αναγκαστήκαμε εκ των πραγμάτων να προβούμε και σε δεύτερη έκδοση…
Συγκινητικά υπήρξαν τά εκατοντάδες τηλεφωνήματα και οί επιστολές αναγνωστών απ΄ όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, εκδηλώσεις πού φανερώνουν το ενδιαφέρον τού λαού για τήν ενημέρωσή του σχετικά με τις σκοτεινές δυνάμεις πού υποσκάπτουν με τον τρόπο τους όχι μόνο την Ορθόδοξη πίστη μας αλλά και το ίδιο το Έθνος μας.
Αυτή ή έλλειψη διαφώτισης για τον Οικουμενισμό, κάνει πολλούς να συμπαρασύρονται. Σέ σχετική παρακάτω ερώτηση,
-- Είσαι υπέρ του Οικουμενισμού; Υπέρ της «Ένωσης των Εκκλησιών»;
μή απορήσουμε, αν λάβουμε την απάντηση:
-- Βεβαίως…βεβαίως…είμαι υπέρ του Οικουμενισμού, και υπέρ της Ένωσης. Κάτω τά σύνορα, ό Θεός είναι ένας γιά όλο τόν κόσμο, νά γίνουμε κι΄ εμείς λοιπόν «ένα…» !!
Δυστυχώς, δεν ξέρει ό άνθρωπος…
Και απαντάει σ΄ ένα ερώτημα τόσο μεγάλο, χωρίς να γνωρίζει τίποτα. Μιλάει για κάτι πού το βάθος του, το αγνοεί. Πιθανόν να νομίζει ότι πρόκειται για κάτι χριστιανικό, καλό, αγαθό, και ωραίο…
Και αποφαίνεται έτσι, γιατί και ή σχετική προπαγάνδα του οικουμενισμού, τής Πανθρησκείας, και της Παγκοσμιοποίησης, τά τελευταία ιδίως χρόνια, έχει κάνει καλά την δουλειά της…»
Αυτά περίπου σημειώνει στην αρχή του βιβλίου του « ό Οικουμενισμός χωρίς μάσκα», ό αείμνηστος μαχητικός Αρχιμανδρίτης και προηγούμενος της μονής Πετράκη π. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, ιδρυτής και της εφημερίδας «Ορθόδοξος Τύπος»
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ κ΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ
Καί ενώ μέχρι τώρα τά σχέδια τού Οικουμενισμού περιορίζονταν μόνο στά πλαίσια τής θρησκείας καί στήν προσπάθεια προβολής ενός "δικού του παιδιού", τού λεγομένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών πού ελάχιστη σχέση έχει μέ τόν Χριστιανισμό παρ΄ όλους τούς βαρύγδουπους τίτλους του, τά τελευταία χρόνια ένα δεύτερο κακό ήλθε νά συμπληρώσει τό πρώτο!
" Εκύλησε ό τέντζερης καί βρήκε τό καπάκι " λέει ό λαός, καί στήν περίπτωση αυτή βρήκε πιστή τήν εφαρμογή του !
Ή εμφάνιση μιάς ασύμετρης στήν αρχή, ομάδας νέων ιδεών καί κοινωνικών αντιλήψεων μέ τό ένδυμα μιάς Νέας Εποχής πού δήθεν μπήκαμε από τό 2000, καί ακολούθως ή σύμπτυξη τών ιδεών αυτών σέ ένα γενικώτερο πλαίσιο πού άγγιζε πιά τήν παραγωγή καί τήν εργασία σέ παγκόσμιο επίπεδο, μάς έδωσαν ένα τελευταίο συνοθύλευμα πού ονομάσθηκε Παγκοσμιοποίηση.
Άν θα θέλαμε λοιπόν με λίγα λόγια να μιλήσουμε για τά δυό αυτά δεινά θά λέγαμε, τον μέν Οικουμενισμό σάν ένα κίνημα με μοναδικό σκοπό την Θρησκευτική άλωση τής Οικουμένης, τήν δέ Παγκοσμιοποίηση σάν ένα προωθημένο μηχανισμό πολιτικής αλλαγής γιά την εγκαθίδρυση μιάς Παγκόσμιας Κυβέρνησης, και την κυριαρχία «ενός λαού και ενός Κυβερνήτη», γιά όλα τά Έθνη !!
Τό σχέδιο αυτό, ασύλληπτο πράγματι για τους απλούς ανθρώπους, κινείται, ελίσσεται, και στις αντιθέσεις των λαών αναπροσαρμόζεται, επαναπροσδιορίζεται, βγαίνοντας πάντοτε στην επιφάνεια με νέο ελκυστικό πρόσωπο για να παρασύρει, έστω και «ώς αναγκαίο κακό» τούς πάντες, για το «καλό» της ταραγμένης και τρομοκρατημένης ήδη ανθρωπότητας…
Στο έργο τού Οικουμενισμού και της Παγκοσμιοποίησης έρχεται συμπαραστάτης αυτή ή ίδια ή τρομοκρατία, πού διογκούμενη, εξαναγκάζει κράτη και κυβερνήσεις σε όλο και πιο αυστηρούς περιορισμούς και νομοθεσίες, με αποτέλεσμα την κατάργηση εν καιρώ, και αυτής τής ανθρώπινης ελευθερίας…
Οί υποψίες, ότι πιθανόν τήν τρομοκρατία τήν υποθάλπτουν και την καλλιεργούν καιρό τώρα οί σκοτεινές δυνάμεις, πλανιέται ήδη στην ατμόσφαιρα. Και δέν θα είμαστε μακριά από την αλήθεια αν λέγαμε, ότι αυτός ό απώτερος στόχος, μέσα από τήν αγανάκτηση των λαών για «…επιτέλους ειρήνη », θα γίνει ένας επιτυχημένος στόχος, όταν θα φθάσουμε σε μια γενική απαίτηση:
«…δώστε μας επί τέλους ειρήνη ! Δώστε μας ένα Κυβερνήτη για όλους τους λαούς τού κόσμου… » !
Τότε, όλοι αυτοί, θα έχουν πετύχει τον στόχο τους !!
Καί ενώ ή εξαπλούμενη συνεργασία στην αστυνόμευση και ασφάλεια ακόμη και εχθρικών μεταξύ τους λαών είναι εν μέρει επωφελής, έν τούτοις ή θρησκευτική προσέγγιση θρησκειών καθίσταται εξαιρετικά επικίνδυνη...
ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΑ...
Μιλώντας εδώ για θρησκεύματα και θρησκείες είναι αναγκαίο να διευκρινίσουμε και κάποιες συντεταγμένες στα όριά τους.
Θρησκεύματα ονομάζονται όλα τά εμφανιζόμενα «πιστεύω» τών λαών της γής από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, και με τις όσες ανθρώπινες επινοήσεις μπορούν ανάμεσά τους να εμπεριέχουν…
Θρησκεία ονομάζεται ή εξ΄ Αποκαλύψεως αναφορά τού μοναδικού και Αληθινού Θεού προς τον άνθρωπο, και είναι μόνο μία !
Έφ΄ όσον ένας είναι λοιπόν ό Αληθινός Θεός και όχι πολλοί, άρα και μία Αλήθεια υπάρχει, άρα και μία Θρησκεία, και ως εκ τούτου δεύτερη αλήθεια συμπληρωματική και παράλληλη εκ φύσεως με την πρώτη, δεν νοείται και ούτε υπάρχει.
Άλλο λοιπόν ή εξ΄ Αποκαλύψεως Ορθόδοξη Εκκλησία όπως την παραλάβαμε και την διατηρήσαμε ανόθευτη από την αρχαιότητα, και άλλο τά αλλόδοξα θρησκεύματα και οί αιρετικές παρεκκλίσεις από την Ορθοδοξία…
Ό κίνδυνος, ότι από αυτές τις προσεγγίσεις θρησκειών για «την ειρήνη του κόσμου» μπορεί να οδηγηθούμε μετά, σε μία Παγκόσμια θρησκεία, είναι εμφανής. Και αν επρόκειτο, όπως και είναι, για θρησκεύματα λαών πού είναι μακριά τής απεσταλμένης μέσω Χριστού μοναδικής αλήθειας, λίγο το κακό, μια και όλα αυτά τά θρησκεύματα όπως παραπάνω σημειώσαμε, βρίσκονται μέσα στο ψέμα και δεν έχουν να χάσουν τίποτα το σπουδαίο. Να κερδίσουν, μπορεί…
Αν πρόκειται όμως, ή μία Ορθόδοξη αλήθεια να αναμειχθεί με ψευδή θρησκεύματα των λαών της γής, από την αίρεση του Παπισμού, τά 450 κομμάτια- δήθεν «εκκλησίες» τού Προτεσταντισμού, την Αρμενική και Ιουδαϊκή θρησκεία, μέχρι Μωαμεθανισμό, τον Βουδισμό, τά Ανατολικά θρησκεύματα, τόν ειδωλολατρικό Αρχαιοελληνισμό, την Πυρολατρεία, τον Σαμανισμό, τον Σατανισμό, και το κίνημα της Νέας Εποχής, τότε άς λείπει και ή προσέγγιση τών θρησκειών και το δήθεν «καλό» τους, πού μόνο την κατάρα και την οργή τού Αληθινού Θεού θα επιφέρει…
Το γεγονός ότι σήμερα, Ορθόδοξοι θρησκευτικοί αρχηγοί, τολμούν αυτές τις προσεγγίσεις, από μόνο του ουδεμία αξία έχει,και είναι ηλίου φαεινότερο ότι εκπροσωπούν μόνο τον εαυτό τους…
Κανείς μεγάλος Άγιος Πατέρας τής αρχαίας Ορθοδόξου Εκκλησίας τής Ανατολής, δεν τόλμησε ποτέ και δεν ήλθε σε θρησκευτικούς διαλόγους καί προσεγγίσεις με άλλες θρησκείες…
Και ποτέ κανείς Ιωάννης Χρυσόστομος, Πατριάρχης τότε Κων/πόλεως αλλά και άλλοι πολλοί διάδοχοί του, δέν διανοήθηκαν συνομιλίες με αιρετικούς και αλλόπιστους, μέ Ιουδαίους, με Βουδιστές, μάγους και Μωαμεθανούς, για «την ειρήνη τών λαών…», ακόμη κι΄ όταν οί Τούρκοι έσφαζαν σαν τά τραγιά, τούς Έλληνες νεομάρτυρες τής Ασίας !
Καί έν τούτοις...
Τό 1938 ένας επίσημος αντιπρόσωπος τού Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών είχε δηλώσει στήν Αθήνα:
" Τό επόμενο βήμα μας στόν Οικουμενισμό θά είναι ή ένωσις όλων τών Χριστιανών μέ τούς πιστούς καί άλλων θρησκειών μέ βάσει τόν μονοθεϊσμό !!!"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου