ΤΙ ΕΣΤΙ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΣΜΟΣ. Ε ΜΕΡΟΣ. Η Διάλυσις της Οικογενείας.

Η Διάλυσις της Οικογενείας.

                                            Οικογένεια Ρομανοφ , εκτελέστηκε

Η τραγικωτέρα εκ των ολεθρίων συνεπειών του κομμουνισμού, την οποίαν πρέπει να

προσέξουν όχι μόνον οι ΄Ελληνες εργάται και εν γένει οι ΄Ελληνες πολίται, αλλά όλοι

οι πολιτισμένοι άνθρωποι όλης της γης, είνε η διάλυσις της οικογενείας, την οποίαν

εκήρυξαν και εφήρμοσαν λυσσωδώς εις βάρος των Ρώσσων Χριστιανών οι Εβραίοι

Δικτάτορες.

Είνε αφάνταστος η βδελυρά ακολασία η οποία προέκυψεν εξ αυτής εις όλην την

Ρωσσία. Η Αλεξάντρα Κολοντάι, μία εκ των μεγάλων κομμουνιστριών, εις

φυλλάδιόν της υπό τον τίτλον ‘ Η οικογένεια και το κομμουνιστικόν Κράτος’ γράφει

επί λέξει τα εξής:

‘Η παλαιά οικογένεια καταστρέφεται μόνη της, διότι μετεβλήθησαν αι συνθήκαι της

ζωής. Η οικογένεια παύει να είναι αναγκαία διά το Κράτος. Το παιδί θα το θρέψη και

θα το μορφώση το Κομμουνιστικόν Κράτος. Εις την θέσιν του σημερινού αδιαλύτου

γάμου, θα γεννηθή η ελευθέρα ένωσις, ο ελεύθερος έρως’.

Και επειδή η αρχή αυτή εφαρμοσθείσα προυκάλεσε την αγανάκτησιν όλου του

ρωσσικού λαού, συμπεριλαμβανομένων και των εργατριών, η μεγάλη Κομμουνίστρια

αναφωνεί:

‘Γυναίκες εργάτριαι μη λυπείσθε διότι βλέπετε την σημερινήν οικογένειαν να

εξαφανίζεται’.

Προτού αναλύσω τας τραγικάς συνεπείας της διαλύσεως της οικογενείας θα

απαριθμήσω τα μέτρα, δι’ ών οι Εβραίοι μπολσεβίκοι επεδίωξαν να επιτύχουν του

σκοπού των.

1) Εξέδωσαν τ’η 18η Δεκεμβρίου 1918 Διάταγμα καταργούν τον εκκλησιαστικόν

γάμον και καθιστόν ευρύτατον το δικαίωμα του διαζυγίου. Αρκεί να κάμη τις μίαν

δήλωσιν ότι δεν επιθυμή πλέον να συζή με την σύζυγόν του ή αντιστρόφως η σύζυγος

με τον σύζυγόν της και αμέσως λαμβάνεται άνευ πολλών διατυπώσεων το διαζύγιον.

Η διάταξις αύτη είχε και τα κωμικά της επεισόδια.

Ωρισμέναι υπηρέτριαι και μαγείρισσαι κακής διαγωγής στρατολογηθείσαι επί τούτω

συνεκρότουν εις τα θέατρα συλλαλητήρια και ανερχόμεναι εις την σκηνήν ετόνιζον

τα αγαθά του διαζυγίου. ΄Εβλεπε κανείς π.χ. χονδροειδεστάτην μαγείρισσαν εν μέθη

διατελούσαν ν’ αποτείνεται με ζωηράς χειρονομίας προς το ακροατήριον και με

ασχήμους κινήσεις του σώματος να δηλώνη ότι έφθασε η ευτυχής εποχή που ειμπορεί

κάθε μήνα ν’ αλλάσση τον σύζυγόν της.

Οφείλομεν να τονίσωμεν ιδιαιτέρως ότι τόσον ο κηρυσσόμενος αθεισμός, όσω και ο

νόμος ούτος περί διαζυγίου αποβλέπουν μόνον τους Χριστιανούς, ουχί δε και τους

οπαδούς των άλλων θρησκευμάτων. Ούτω ενώ είδομεν άπειρα διαζύγια Χριστιανών,

δεν είδομεν ούτε έν τοιούτον εβραίου ή μουσουλμάνου.

2) Άλλο διάταγμα των μπολσεβίκων εκήρυξεν επισήμως ότι οι γονείς κανέν ηθικόν

δικαίωμα δεν έχουν επί των τέκνων των και ότι τα τέκνα είνε ελεύθερα να πράττουν

ό,τι θέλουν. Είνε ευνόητοι αι συνέπειαι της διατάξεως ταύτης. Επηκολούθησεν τελεία

διαφθορά των ανηλίκων, ήτις εξεδηλώθη αμέσως διά των εξής γεγονότων: Πρώτον τα

παιδία ήρχισαν να κλέπτουν διάφορα αντικείμενα του σπιτιού των και να τα πωλούν

διά ν’ αγοράσουν καπνόν ή σιγαρέττα και το χείριστον πάντων κοκαίνην. Συχνά

συναντά κανείς εις τους δρόμους όμιλον παιδίων ηλικίας 12-15 ετών αμφοτέρων των

φύλων ζωηρώς συζητούντων πώς το έν απερρόφησεν περισσοτέραν κοκαίνην ή το

άλλο. Ούτω δε συζητούντα μεταβαίνουν εις την σχολήν.

3) Εις τα σχολεία ενεργείται διδασκαλία κυριολεκτικώς κλονίζουσα όλας τας ηθικάς

βάσεις άς είχον οι μαθηται από την πρώην σχολήν ή την οικογένειά των.

Καλός μαθητής θεωρείται εκείνος ο οποίος γνωρίζει ποίαν θέσιν κατέχει ο Α ή Β

Εβραίος ‘Επίτροπος του λαού’ και ποίας υπηρεσίας προσέφερεν εις την κοινωνικήν

επανάστασιν. Επί της βάσεως αυτής κρίνονται και οι διδάσκαλοι οι οποίοι

υποβάλλονται εις εξετάσεις από τους επιθεωρητάς.

Εάν δεν είνε εις θέσιν ν’ απαντήσουν ικανοποιητικώς εις τοιούτου είδους ερωτήματα,

αμέσως παύονται διά να καταδικασθούν εις τας πλέον φρικώδεις στερήσεις, διότι

ούτοι θεωρούνται εστιγματισμένοι εχθροί του προλεταριάτου.

Αποβλέποντες εις την ηθικήν παράλυσιν της παρούσης γενεάς οι Εβραίοι Δικτάτορες

εφήρμοσαν το μικτόν σύστημα της φοιτήσεως εις το σχολείον, αρρένων και θηλέων.

Παρέστημεν ολίγους μήνας βραδύτερον μάρτυρες προ του απεχθεστέρου θεάματος,

να βλέπωμεν κορασίδας 13, 14, 15 ετών εγκύους.

4) Προς εξολόθρευσιν του ρωσσικού λαού οι ερυθροί τύραννοι της Μόσχας

εξέδωκαν Διάταγμα δυνάμει του οποίου οι εκτρώσεις είνε ελεύθεραι και τα

νοσοκομεία είνε υποχρεωμένα να προβαίνουν εις την έκτρωσιν δωρεάν

5) Άλλο Διάταγμα ομιλεί περί κοινοκτημοσύνης των γυναικών, αλλά τούτο δεν

εφηρμόσθη εις όλην την Ρωσσίαν.

Χάριν περιεργείας, ιδού επί λέξει μερικά τοιαύτα διατάγματα.

‘Ο σύντροφος Καρασέεβ έχει το δικαίωμα της κοινοκτημοσύνης εις την πόλιν

Αικατερινοδάρ, επί δέκα νεανίδων από 16 έως 20 ετών, κατά την εαυτού εκλογήν’.

Ιδού και έτερον διάταγμα αρκετά ενδεικτικόν:

‘Διά του παρόντος πιστοποιείται, ότι ο σύντροφος Εθιόνικος εξουσιοδοτείται να λάβη

δι εαυτόν νέαν κόρην. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να του απαγορεύση ή ν’

αντισταθή. Είναι εξουσιοδοτημένος με απεριόριστον δικαίωμα, όπερ και

πιστοποιείται διά των υπογραφών’.

Ο ιερός χαρακτήρ της οικογενείας, βάσις όχι μόνον του πολλαπλασιασμού, αλλά και

της υπάρξεως παντός έθνους, κατηργήθη, ο ελεύθερος γάμος επετράπη μέχρι

τοιούτου σημείου, ώστε η συμβίωσις ανδρός και γυναικός να διαρκή μόνον μερικούς

μήνας, τα δε καθήκοντα των συζύγων περιορίζονται αποκλειστικώς εις την κτηνώδη

ηδονήν.

Ευκόλως φαντάζεται πάς τις ποίαι υπήρξαν αι συνέπειαι των μέτρων τούτων.

Αι γεννήσεις ηλαττώθησαν κατά 50% τουλάχιστον και βαίνουν ελαττούμεναι, τα

αφροδίσια νοσήματα έχουν τόσον διαδοθή ώστε να εγερθή συζήτησις σοβαρά εις τας

Κομμουνιστικάς εφημερίδας, πρωτοσταντούντος του Κομμισάρου της Υγιεινής

Σιμάσκο.

Ούτος προέτεινε διάφορα μέτρα προληπτικά, αλλ’ όλα αυτά προς το θεαθήναι. Και ο

δυστυχής Ρωσσικός λαός κλαίει τα φθίνοντα πολλά εκατομμύρια τέκνων του από την

φοβεράν μάστιγα της συφιλίδος, ήτις τόσον ευρέως έχει διαδοθή, όχι μόνον εις τας

πόλεις, αλλά και την ύπαιθρον.

Εις την τεχνητήν πείναν, εις τας διαφόρους επιδημίας, εις τα νοσήματα, ο Ρωσσικός

λαός αναγνωρίζει σκόπιμα μέσα, τα οποία μεταχειρίζεται η σπείρα αύτη των διεθνών

συνωμοτών προς εξόντωσιν του Χριστιανικού Ρωσσικού λαού, τρομοκρατουμένου

διά της Τσέκας ή Γκεπεού, ξενικής μισθοφόρου στρατιάς, οργάνου της Τρίτης

Διεθνούς, ήτις αποτελείται από πάν άλλον, ή από Ρώσσους. Διότι εις την φρουράν

αυτήν τα 50% είνε Εσθονοί και Λιθουανοί και τα έτερα 50% Κινέζοι και

[τουρκόφωνοι] Μωαμεθανοί της κεντρικής Ασίας και του Καυκάσου, [μεταξύ των

οποίων και Χάζαροι], ανέκαθεν μισούντες τον Ρωσσικόν Χριστιανικόν λαόν.

Είνε περίεργον πώς ο κ. Σοφιανόπουλος ουδέν εκ των ανωτέρω αντελήφθη ή καίτοι

αντιληφθείς δεν εσημείωσε εις τα μακρά άρθρα του υπέρ του μπολσεβικισμού.

Είνε γνωστόν εκ της ιστορίας του πολιτισμού ότι ο άνθρωπος είνε κατ' εξοχήν ζώον

κοινωνικόν και ότι αφ' ής στιγμής συνέπηξε την πρώτην κοινωνίαν ησθάνθη την

ανάγκην να περιορίζη τας ατομικάς πράξεις του διά να μη θίγη υλικώς και ηθικώς τον

πλησίον του. Ο περιορισμός ούτος εκάστου εγώ, δηλαδή ο αμοιβαίος σεβασμός των

πολιτών εδημιούργησε την έννοιαν της ηθικής και του δικαίου. Είνε δε

αυταπόδεικτον ότι άνευ του αμοιβαίου τούτου σεβασμού πάσα κοινωνία, πάν έθνος

είναι προωρισμένον να διαλυθή αφού τα διάφορα μέλη αυτού θα επιτίθενται το έν

κατά του άλλου διά να ικανοποιήσουν τας ορέξεις των εις βάρος των άλλων.

Η έννοια αύτη της ηθικής δεν υπάρχει σήμερον εν Ρωσσία. Ο κομμουνισμός

ειργάσθη να την καταστρέψη. Το κτηνώδες ένστικτον της γενετησίου ορμής, το

οποίον αφομοιώνει τον άνθρωπον πλήρως προς τα άλογα ζώα, απολαύει της πλέον

αχαλινώτου ελευθερίας. Η αγάπη προς την οικογένειαν, πηγή των ωραιοτέρων

φίλτρων, δεν υπάρχει πλέον. Ο σεβασμός προς τον Θεόν, πηγή των ευγενεστέρων

θυσιών, εξέλειπεν τελείως. Η αγάπη προς την εθνικήν πατρίδα, πηγή απαραμίλλων

ηρωισμών, υπενομεύθη τελείως.

΄Ολαι αυταί αι ηθικαί αρχαί, αι οποίαι αποτελούν τον απαραίτητον συνεκτικόν κρίκον

πάσης κοινωνίας, εξηφανίσθησαν.

Ο Ρωσσικός λαός, και αν ακόμη ταχέως απηλλάσσετο εκ του μπολσεβικικού ζυγού,

θα χρειασθή αιώνας ολοκλήρους διά να επανεύρη την ψυχικήν, ηθικήν και εθνικήν

του συνείδησιν.

Ουδείς χαλινός, ούτε θρησκευτικός, ούτε οικογενειακός, ούτε εκπαιδευτικός, υπάρχει

σήμερον διά να εμποδίζη την διάπραξιν αδικημάτων προς κορεσμόν ιδίων ορέξεων.

Η παρατηρουμένη αποσύνθεσις δεν είναι απλώς πολιτική ή εθνική. Δεν πρόκειται

απλώς περί της εξαφανίσεως του πατριωτικού αισθήματος. Πρόκειται περί της

εξαλείψεως του στοιχειώδους σεβασμού τον οποίον πας άνθρωπος οφείλει προς τους

ομοίους του.

Ουδέποτε η εγκληματικότης των ανηλίκων έφθασεν εις τοιούτον βαθμόν, όπως εν τώ

γηίνω αυτώ …παραδείσω του κομμουνιστικού κράτους.

Μέχρι τοιούτου σημείου έχει προχωρήσει η εγκληματικότης της νέας γενεάς, ώστε

ήρχισε να θεωρείται επικίνδυνος και εις τους διεθνείς αυτούς τυράννους. Αυτός ο

επίσημος σοβιετικός τύπος ησχολήθη πλειστάκις με το ζήτημα τούτο.

Δεν θέλομεν να προφητεύσωμεν. Αλλ’ εκφράζομεν την βεβαιότητα εξ όσων είδομεν

ότι εκ της εγκληματικής και διεφθαρμένης ταύτης γενεάς θα εξέλθουν οι εκδικηταί οι

οποίοι θα τιμωρήσουν αμειλίκτως τους Εβραίους Δικτάτορας.

Σημειωτέον ότι τας Κυριακάς και τας μη εργασίμους ημέρας εκατοντάδες χαμινίων

γυμνοπόδων με ερυθρούς χιτώνας, επί τούτω στρατολογουμένων, περιφέρονται εις

τας οδούς με ερυθράς σημαίας, ψάλλοντα άσεμνα άσματα, καταλήγοντα εις την

επωδόν: ‘Κάτω ο Θεός’, ‘Ζήτω η Κομμουνιστική Διεθνής’. 

Εν τη αφελεία των τα μικρά παιδία χαίρουν, διότι είνε ελεύθερα να ικανοποιούν

οιονδήποτε πόθον, οιανδήποτε όρεξίν των. Δεν ημπορούν να εκτιμήσουν ότι η

ακόλαστος αυτή ελευθερία, αυξάνει αντί να ελαττώνη τα εγωιστικά των ένστικτα,

των οποίων η βαθμιαία άμβλυνσις αποτελεί τον σκοπόν παντός ανθρωπίνου

πολιτισμού. Ιδού διατί εις όλην την Ρωσσίαν, τόσον εις τας πόλεις, όσω και τα χωρία,

βλέπει τις όλα τα παιδία δηλητηριασμένα με το ψεύδος και με την πορνείαν. Είνε

απιστεύτως φοβερά η επιδημία της ανηθικότητος, η οποία χαρακτηρίζει το

Κομμουνιστικόν πολίτευμα.

΄Ολοι ψεύδονται. Όλοι κλέπτουν, όλοι έγιναν ταπεινοί και δειλοί.

Οι ανώτεροι επίτροποι του λαού οίτινες κατά 80% είνε Εβραίοι, άπαξ της εβδομάδος

συνέρχονται εις το Μουσείον Αλεξάνδρου του Ι’, όπου λέγεται ότι λαμβάνουν χώραν

ανθρωποθυσίαι, κατόπιν των οποίων ακολουθούν όργια.

Εν Μόσχα εκδίδεται περιοδικόν το οποίον υβρίζει κατά τον ασεβέστερον τρόπον την

χριστιανικήν θρησκείαν. Διά να καταστήση δε αυτήν μισητήν δεν διστάζει να

κηρύττη ότι ‘ο Ιησούς Χριστός ήτο συνεργός των κεφαλαιούχων και των

εργοστασιαρχών’ και ότι αυτός έδιδε το σύνθημα του φόνου τών υπέρ των δικαίων

των αγωνιζομένων …εργατών. Το περιοδικόν τούτον εδημοσίευσε μεταξύ άλλων

μίαν γελοιογραφίαν παριστώσαν τον ‘Γαλιλαίον’ όπως ονομάζουν τον Χριστόν εντός

οίκου ανοχής, διδάσκοντα εις τας ημιγύμνους γυναίκας να υποκύψουν αγογγύστως

εις την μοίραν των. Κάτωθεν δε της γελοιογραφίας υπήρχον διάφορα ρητά του

Ευαγγελίου.

Όπως δε επανειλημμένως ετόνισα όχι μόνον δεν γίνεται καμμία επίθεσις κατά της

εβραικής θρησκείας, αλλά και τιμωρείται διά θανάτου πάς προσβάλλων αυτήν.

Οι εγγεγραμμένοι εις το κόμμα Κομμουνισταί δεν έχουν το δικαίωμα να

παρακολουθήσουν την λειτουργίαν της χριστιανικής θρησκείας, ούτε δε να ταφούν

υπό τα ευχάς της Εκκλησίας.

Χαρακτηριστικώτατον είναι το θέαμα κηδείας κομμουνιστού, το οποίον πολλάκις

παρηκολούθησα. Φέρετρον ερυθρόν, επί ερυθράς νεκροφόρου, άνευ σταυρού και

άνευ ιερέως. Οι ίπποι είναι κεκαλυμμένοι επίσης με ερυθρά υφάσματα, οι δε

ακολουθούντες την κηδείαν συγγενείς κρατούν εις ένδειξιν πένθους ταινίας ερυθράς.

Η σπουδαιοτέρα όμως πηγή ανηθικότητος και η πλέον επικίνδυνος δεν είνε ούτε το

κήρυγμα κατά της θρησκείας, ούτε το κήρυγμα κατά της οικογενείας. Είναι η έλλεψις

πίστεως εις την εργασίαν, την οποίαν έλλειψιν εγέννησεν αυτό τούτο το

κομμουνιστικόν καθεστώς μη επιτρέπον εις τον εργαζόμενον ν’ απολαμβάνη τους

καρπούς των μόχθων του.

Η κοινοκτημοσύνη, η ιδέα ότι δεν θα κερδίση τις τίποτε εντείνων τας προσπαθείας

του, η εξίσωσις του ευφυούς προς τον ηλίθιον, του φιλέργου προς τον οκνηρόν, του

υγιούς προς τον ασθενικόν, του ευσυνειδήτου προς τον ασυνείδητον, εξήλειψε την

αγάπην προς την εργασίαν και επεξέτεινε την οκνηρίαν, η οποία είνε το

καταστρεπτικώτερον ελάττωμα διά τα άτομα και τους λαούς. 

Αποσύνθεσις ηθική, κοινωνική, οικονομική, Εθνική. Ιδού τα αποτελέσματα της

αιμοσταγούς δικτατορίας του μπολσεβικισμού.

Οι αρχηγοί του μπολσεβικισμού έχουν ένα μόνον εξαιρετικόν προσόν. Είναι

ανυπέρβλητοι δημοκόποι. Ξεύρουν να παίζουν με τας λέξεις περισσότερον από κάθε

άλλον διά να εξαπατούν τον αθώον λαόν. Το χάρισμα αυτό – εάν είνε χάρισμα – το

ανέπτυξαν με άφθαστον επιτηδειότητα εις το ζήτημα της …πνευματικής αναπτύξεως

του Ρωσσικού λαού, δηλαδή της πνευματικής αποκτηνώσεώς του.

Αφ’ ενός λέγουν ότι η θεμελειώδης αρχή του μπολσεβικισμού είνε η αρχή της

αυτοδιαθέσεως κάθε έθνους. Και αφ’ ετέρου αρνούνται εις τον Ρωσσικόν λαόν κάθε

ελευθερίαν διαθέσεως των ιδικών του υποθέσεων. Ερωτώμενοι τότε διά την

αυνέπειαν αυτήν, απαντούν ότι η δικτατορία του προλεταριάτου, δηλαδή των

ωργανωμένων κομμουνιστών, δεν επιτρέπει την χορήγησιν πάσης ελευθερίας

αντιθέτου προς τα συμφέροντά του. Με άλλας λέξεις 600 χιλιάδες ρώσσων

Κομμουνιστών δικαιούνται να τυραννούν, να σφάζουν, να ληστεύουν 120

εκατομμύρια ανθρώπων. Και πρό παντός δικαιούνται να τώ αρνηθούν πνευματικήν

ελευθερίαν εις την Ρωσσίαν.

Εις το περίφημο έργον του ‘Το Πρόγραμμα των Μπολσεβίκων’, ο Ν. Μπουχαρίν,

ένας εκ των κορυφαίων κομμουνιστών λέγει ρητώς ότι ‘όλοι φωνάζουν με μανίαν

εναντίον των μπολσεβίκων, διότι παύουν τας εφημερίδας, φυλακίζουν, απαγορεύουν

τας συγκεντρώσεις, επαναφέρουν την απολυταρχίαν, είναι τύραννοι, δολοφόνοι και

άλλα παρόμοια’.

Εις την κατηγορίαν ταύτην απαντά ο ίδιος ο σύντροφος Ν. Μπουχαρίν ως εξής:

‘Τώρα ότε έχομεν δικτατορίαν εργατών και χωρικών, της οποίας σκοπός είνε να

πλήξη τελευταίως την αστικήν τάξιν (δηλαδή όλον τον Ρωσσικόν λαόν, πλήν 600

χιλιάδων κομμουνιστών) είνε προφανές ότι δεν είνε δυνατόν να δοθούν εις αυτή

πολλαί ελευθερίαι, ούτε το δικαίωμα να ψηφίζη’. 

Και ενώ έχομεν τοιαύτας βαρυσημάντους ομολογίας αυτών των μπολσεβίκων,

έρχεται ο κ. Σοφιανόπουλος να εξάρη την επιστημονικήν και πνευματικήν κίνησιν

του μπολσεβικικού κράτους.

Μελετήσας μετά προσοχής την αρθρογραφίαν του κ. Σοφιανοπούλου ανεγνώρισα

όλα όσα χιλιάκις ανέγνωσα εις την αρθρογραφίαν των κορυφαίων μπολσεβίκων

δημοσιογράφων και μάλιστα του Εβραίου Ναχαμκές (του φέροντος το ρωσσικόν

ψευδώνυμον Στέκλωφ) και του επίσης Εβραίου Ράδεκ. Αλλ’ η αρθρογραφία αύτη δεν

είνε τίποτε άλλο ειμή μία συστηματική προπαγάνδα διαγράφουσα αναιδέστατα όλα

τα εν Ρωσσία γεγονότα και προσπαθούσα να τα παρουσιάζη ομολογουμένως μετά

μεγάλης τέχνης, όπως διατάσσει το Ανώτατον Συμβούλιον της Εργασίας και Αμύνης,

το καλούμενον (ΣΤΟ), το και εκτελεστικόν της Γ’ Διεθνούς, διά την εσωτερικήν

διοίκησιν της Ρωσσίας.

Η αρθρογραφία του κ. Σοφιανοπούλου υπήρξεν ένα συμπίλημα διαφόρων άρθρων

των δύο μπολσεβικικών εφημερίδων της Μόσχας, ήτοι της ‘Ισβέστιας’ (Ειδήσεων)

και της ‘Πράβδας’ (Αληθείας), εις τα οποία προ πολλού κανείς σοβαρός άνθρωπος εν

Ρωσσία δεν τα πιστεύει πλέον, πλήν των μελών του κομμουνιστικού κόμματος και

τούτο υποχρεωτικώς διότι τα 90% εξ αυτών είνε σχεδόν αγράμματοι.

Απόδειξιν τούτου ο κ. Σοφιανόπουλος ηδύνατο να ανεύρη εις αυτήν την ‘Πράβδαν’,

ήτις εξ αφορμής της εκκαθαρίσεως του κομμουνιστικού κόμματος κατά το 1922

έγραφεν αυτολεξεί τα εξής:

‘Ημείς δεν έχομεν ανάγκην να γνωρίζωμεν εάν κάθε μέλος του κομμουνιστικού

κόμματος είναι εγγράμματον ή αγράμματον, ημείς δεν θέλομεν να γνωρίζωμεν εάν

κατέχη το κομμουνιστικόν αλφάβητον. Θέλομεν να γνωρίζωμεν μόνον εάν είνε

πιστόν μέλος, εάν υπακούη τυφλώς εις τας διαταγάς του κεντρικού κομιτάτου του

κόμματος.’

ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ Ι. ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΥ : Τι εστί Μπολσεβικισμός σελ. 30-35

ΤΕΩΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟΥ

ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

  

ΑΘΗΝΑΙ 1925

Α ΜΕΡΟΣ

Β ΜΕΡΟΣ

Γ ΜΕΡΟΣ

Δ ΜΕΡΟΣ