Του Χρήστου Ν. Κώνστα
Με τον νόμο Κατρούγκαλου, η κυβέρνηση επιχείρησε να κάνει κοινωνική πολιτική με τις εισφορές των άλλων, των ταξικών της εχθρών, των «ελεύθερων επαγγελματιών».
Ο νόμος Κατρούγκαλου μετέτρεψε το Ασφαλιστικό, σε Φορολογικό εισφορο-μπηχτικό Σύστημα ώστε να πληρώσουν οι λίγοι, οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες και οι Επιστήμονες τις συντάξεις των πολλών, αυτών που δεν μπορούν να έχουν αξιοπρεπή ασφαλιστικά δικαιώματα.
Για να φτάσει, η πλειοψηφία των δικαστών του Συμβουλίου της Επικρατείας στο συμπέρασμα ότι οι διατάξεις του Ασφαλιστικού νόμου είναι αντισυνταγματικές, σημαίνει ότι παραβιάζονται κατάφωρα η αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας στην κατανομή των βαρών.
Αποδεικνύεται έτσι πόσο... προφητική ήταν η απαίτηση του Πόουλ Τόμσεν, το καλοκαίρι του 2016, να τεθεί ως προ-απαιτούμενο της αξιολόγησης η προ-έγκριση του Συμβουλίου της Επικρατείας προτού θεωρηθούν δεδομένα τα δημοσιονομικά μεγέθη του Ασφαλιστικού Νόμου.
Στην πράξη τώρα, η κυβέρνηση αγοράζει χρόνο περιμένοντας την έκδοση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, μέσα στον Μάϊο, για να... την αγνοήσει επιδεικτικά. Όπως ακριβώς οι προηγούμενες αποφάσεις του ΣτΕ για επιστροφή αναδρομικών συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων, αγνοήθηκαν στο παρελθόν και εντάχθηκαν στο πακέτο των επόμενων προεκλογικών υποσχέσεων.
Από την άλλη όμως πλευρά, ο χαρακτηρισμός διατάξεων του νόμου Κατρούγκαλου ως «αντισυνταγματικών» θα προκαλέσει κοινωνικούς αυτοματισμούς και ανεπιθύμητες παρενέργειες:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου